Kategorie uprawnień maszyn budowalanych i urządzeń UDT - podział kwalifikacji na ładowarki, koparko - ładowarki,ładowarki teleskopowe i pilarki spalinowe.

Część I: podział uprawnień do obsługi maszyn budowlanych i ładowarek oraz pilarek spalinowych – absurdy w polskich przepisach i ustawach

Jaka jest idea robienia szkoleń? Po co zwiększać swoje kwalifikacje? Posiadając papier na pewno będzie ci łatwiej ? Te i wiele innych pytań bardzo często padają w dyskusjach osób poruszających się po rynku pracy, mało kto zastanawia się czy to ma w ogóle sens?

ŁADOWARKA JEDNONACZYNIOWA

Oczywiście póki polskie prawo wymaga takiego podziału i takich uprawnień powinniśmy zwiększać swoje kwalifikacje aby legalnie pracować na danym sprzęcie i urządzeniu i zwiększyć atrakcyjność naszego CV dla pracodawcy. Jednak czy wpadło Wam do głowy po co takie podziały uprawnień istnieją i czy faktycznie są to rozwiązania wspomagające bezpieczeństwo na placach budowy czy w magazynach? Czy może mają jakiś inny cel? A może jest to po prostu losowy podział?

W branży szkoleniowej działam już ładnych parę lat, sam zawsze byłem zwolennikiem zwiększania swoich kwalifikacji, co skutkowało kolekcją uprawnień w moim CV. Obecnie zajmuje się również BHP, a jednym z moich podstawowych zadań jest weryfikacja uprawnień w miejscu pracy.

Im głębiej wchodzę w podział uprawnień wymaganych do wykonywania czynności przy obsłudze urządzeń, konserwacji czy przy spawaniu zaczynam się zastanawiać kto dokonuje tych podziałów i czy ten ktoś pracował kiedykolwiek w branży budowlanej czy transportowej.

KOPARKA

W dalszej części omówię kilka kategorii uprawnień do obsługi urządzeń, których podział jest daleki od zdroworozsądkowego.

Pierwsze uprawnienia na urządzenia, które wezmę pod lupę wychodzą z rozporządzenia Dz. U. nr 118 poz. 1263, czyli uprawnienia wydawane przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego (IMBiGS).

Rozporządzenie określa kategorie uprawnień na które urządzenia trzeba posiadać przy pracach budowlanych. W bardzo ładnej tabelce podzielono uprawnienia na urządzenia budowlane (część z nich nawet nie mam pojęcia jak wyglądają) Z tabeli wynika, że ładowarki jednonaczyniowe podzielono na III klasy w zależności od pojemności naczynia:

• 

  Koparko- ładowarka

  III klasa do 2,5 m3
• II klasa do 5 m3
• I klasa bez ograniczeń

Podobny podział dokonano na koparki:

• III klasa 0,8 m3
• II klasa 1,5 m3
• I klasa bez ograniczeń

Następnie wymyślono kategorię koparko ładowarki, tutaj już nikt się nie rozdrabniał i wrzucono wszystko do jednego wora, jakwidzimy zrobiono tylko jedna kategorię.

Wszystko fajnie wygląda w teorii. Więc na czym według mnie polega problem? Osoba która wyda dużo pieniędzy na uprawnienia na koparki i zrobi wszystkie 3 klasy, później zrobi sobie uprawnienia na wszystkie 3 klasy ładowarki jednonaczyniowej, nie może obsługiwać koprako-ładowarki … w druga stronę działa tak samo, osoba która posiada uprawnienia na koparko-ładowarke nie może obsługiwać ani koparki ani ładowarki. Żeby sytuację trochę utrudnić trzeba dodać tutaj wielozadaniowy nośnik osprzętu. Jak widać na zdjęciu bardzo przypomina ładowarkę jednonaczyniową, niestety nią nie jest gdyż ma wysuwane ramię… w tym momencie sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej. 

WIELOZADANIOWY NOŚNIK OSPRZĘTU
ŁADOWARKA TELESKOPOWA PRZEGUBOWA

To co nazywa się wielozadaniowym nośnikiem osprzętu w dozorze technicznym (UDT) nazywa się wózkiem jezdniowym podnośnikowym specjalizowanym ze zmiennym wysięgiem czyli potocznie mówiąc jest to ładowarka teleskopowa przegubowa. Czy posiadając kategorię I WJO można obsługiwać nośnik osprzętu (dokładnie to samo urządzenie)? Urzędnicy dozoru technicznego mówią jednogłośnie TAK. Niestety inspektorzy z państwowej inspekcji pracy uważają, że na legitymowanie się odpowiednimi kwalifikacjami ma wpływ miejsce wykonywanej pracy (mimo, że kursy i egzaminy zazwyczaj nie są przeprowadzane w konkretnych miejscach pracy i z realiami pracy mają wspólnego tyle co studiowanie mapy Afryki z wycieczką na czarny ląd). Co oznacza to według nich w praktyce? Jeżeli pracujemy na budowie to kwalifikacje powinniśmy mieć na nośnik osprzętu, a jak poza budową to na wózek specjalizowany I WJO… kwestia interpretacji przepisów..... tylko jak ma się odnaleźć w tym zwykły Kowalski i czy naprawdę potrzebuje dwóch egzaminów na obsługę tego samego urządzenia?

SPYCHARKA

Z podobnymi absurdami możemy się zetknąć analizując wymagane kwalifikacje do obsługi spycharek i koparko-spycharek. Na obsługę każdego rodzaju trzeba mieć osobne uprawnienia.

Na sam koniec chciałbym jeszcze przytoczyć jedną ciekawostkę dotyczącą wymaganych kwalifikacji do obsługi popularnej maszyny wykorzystywanej w przemyśle i budownictwie czyli pilarki spalinowej.

Pilarka spalinowa

Widnieje ona w wykazie urządzeń przy pracach budowlanych oraz przy pracach w lasach państwowych. W praktyce interpretacja przepisów prowadzi nas do tego, że musimy posiadać inne uprawnienia do obsługi tej samej pilarki na budowie i inne do pracy w lesie. W przepisach nie doszukałem się informacji jakie trzeba mieć uprawnienia przy pracach wykonywanych na drodze publicznej – np. przy przycince drzew?

Dzisiaj zakończymy nasze dywagacje na pilarkach, następne zakresy kwalifikacyjne, które będę chciał wziąć pod lupę to podziały kwalifikacji (uprawnień) wykonywane przez Urząd Dozoru Technicznego. Mam nadzieję, że moje spostrzeżenia przydadzą się komuś w wykonywanej pracy.  

Jeszcze na koniec taka ciekawostka. Oto koparko- ładowarka teleskopowa - pod jaką kategorię uprawnień podlega to urządzenie?

KOPARKO-ŁADOWARKA TELESKOPOWA

ŻRÓDŁA ILUSTRACJI:

1.ŁADOWARKA JEDNONACZYNIOWA http://www.ososkar.neostrada.pl/070/big_ladowarka%20jednonaczyniowa.jpg

2. KOPARKA: http://www.zdz-przemysl.com/files/koparka.jpg

3. KOPARKO-ŁADOWARKA http://zam-bruk.pl/wp-content/uploads/2014/01/kjhkjhsdhgjdg.jpg

4. SPYCHARKA http://www.tpi.com.pl/uploads/images/galerie/mc/spycharka-3dmc2/3.jpg

5.KOPARKO-ŁADOWARKA TELESKOPOWA: http://www.koparkawroclaw.pl/img/file/MANITOU/gallery_11797_98_132214www.jpg
6. Wielozadaniowy nośnik sprzętu - ładowarka teleskopowa przegubowa: http://i45.servimg.com/u/f45/15/35/38/92/01014.jpg

Bezpieczna eksploatacja i wymiana butli gazowej w wózkach widłowych – Gaz i instalacja LPG w wózkach widłowych – przepisy i charakterystyka gazu propan butan stosowanego w wózkach podnośnikowych

Jak bezpiecznie użytkować wózki z instalacją gazową propan - butan? Czy można obsługiwać wózek wyposażony w instalację gazową LPG bez dodatkowego szkolenia z bezpiecznej eksploatacji i wymiany butli gazowej LPG? Czym jest gaz LPG? Co należy wiedzieć o wózkach widłowych z instalacją gazową?Jakie są główne zasady bezpieczeństwa, które stosujemy przy eksploatacji wózków z gazem? 

Postaramy się wam odpowiedzieć na te i inne pytania dotyczące gazu propan – butan stosowanego w wózkach z instalacją gazową. Wiedza ta z pewnością przyda się wszystkim użytkującym wózek widłowy, posiadaczom wózków oraz przyszłym operatorom wózków podnośnikowych. Na pewno warto rzucić okiem przed egzaminem UDT na operatora takiej maszyny.

Uprawnienia z dodatkowym szkoleniem odnośnie bezpiecznej eksploatacji butli gazowej do obsługi wózka wyposażonego w LPG są obecnie wymagane prawnie – czyli do  obsługi wózków widłowych z instalacją gazową nie wystarczą same uprawnienia I WJO czy II WJ – należy mieć dodatkowe szkolenie z bezpiecznej wymiany i eksploatacji butli gazowej w wózku widłowym. Wiele firm szkoleniowych takie szkolenie dorzuca gratis do kursu na widlaki ( także Awans BHP). W błąd może wprowadzić Rozporządzenie Dz. U. nr 70 poz. 650 art 4,1 3.:„Kierowcy posiadający uprawnienia do prowadzenia wózków jezdniowych mogą obsługiwać również wózki zasilane gazem, pod warunkiem że wymiany butli gazowych dokonywać będą pracownicy posiadający uprawnienia do wykonywania tych czynności." Jest to przepis z 10 maja 2002 roku który został uchylony kolejną ustawą Dz. U. nr 65 poz. 603 art 1,ust. 3 :

„Obsługujący wózki jezdniowe z napędem silnikowym zasilane gazem oraz inni pracownicy dokonujący wymiany butli z gazem w wózkach powinni być przeszkoleni w zakresie bezpiecznego użytkowania butli, w tym ich bezpiecznej wymiany.” Wynika z tego, że od kwietnia 2003 roku każda osoba, która obsługuje wózek wyposażony w gaz propoan-butan musi mieć przeszkolenie w zakresie obsługi i eksploatacji takiego gazu.

Czym jest zatem gaz propan butan, jakie zagrożenia związane są z jego eksploatacją?

Powszechnie stosowana nazwa LPG, jest skrótem od angielskiego pojęcia liquid petroleum gas co w tłumaczeniu oznacza skrloplony gaz ropopochodny. Gaz ten jest mieszaniną gazów węglowodorowych, głównie propanu (C3H8), i butanu (C4H10), oraz w nieznacznych ilościach innych gazów takich jak :metan, etan, propylen, i inne. W zależności od składu wyróżniamy trzy rodzaje mieszaniny gazu płynnego:

• Mieszanina A ( butan techniczny C4H10) o zawartości butanu nie mniejszej niż 95 %
• Mieszanina B (propan - butan C3h8 + C4H10 )o zawartościu butanu nie mniejszej niz 45 % oraz propoanun w przedziale 18 %- 45%
• Mieszanina C (propan techniczny C3H8) o zawartości propoanu nie mniejszej niż 90 %

Do zasilania pojazdów stosuje się mieszaninę grupy B, w okresie letnim 50 % propan - 50 % butan oraz w okresie zimowym 60 % propanu 40 % butanu.

Mieszanina LPG występuje w postaci lotnej, dla praktycznego zastosowania skrapla się ją do postaci płynnej oraz magazynuje w specjalnie przystosowanych do tego celu zbiornikach, w procesie skraplania przybiera 1/250 objętości, jaką miała w stanie gazowym.

Gazy propan i butan są gazami bezwonnymi i bezbarwnymi , w celu ułatwienia stwierdzenia ich obecności w powietrzu dodawane są specjalne wonniki. Wyczuwalności następuje na poziomie dolnej granicy 20 % wybuchowości.

Propoan-butan w stanie gazowym jest dwukrotnie cięższy od powietrza, a jednocześnie lżejszy od wody, w momencie uwolnienia się do atmosfery spłynie on ku ziemi w postaci szybki znikającej mgiełki, wypełniając wszystkie nierównosci terenu, a w przypadku uwolnienia się w pobliżu wody, będzie utrzymywał się na powierzchni. Pamiętać należy również, że z uwagi na różnice w gęstości gaz będzie powoli mieszał sie z powietrzem, dlatego w miejscach słabo wentylowanych może on zalegać dłuższy czas.

Podczas zwiększania się temperatury o 6 stopni Celsjusza mieszanina zwiększy swoją objętość około 1 %, spowoduje to wzrost ciśnienia w wewnątrz zbiornika, Dlatego napełnienie zbiornika nie przekroczy 80 % .

LPG jest mieszaniną niskowrzącą, przy ciśnieniu atmosferycznym wrze ona w temperaturach ujemnych. Dla propanu butanu jest to temperatura - 42 stopnie, natomiast w przypadku butanu około -0.5 stopni, takie właściwości powodują, że w przypadku mieszaniny B w pierwszej kolejności zaczyna się odparowywanie propanu.

Gaz propan- butan należy do gazów skrajnie łatwopalnych. Przez mieszaninę wybuchową będziemy rozumieć wymieszanie się gazu z powietrzem atmosferycznym, w procesie tym po wystąpieniu zapłonu spalania rozprzestrzeni się na całą niespaloną mieszaninę. Dolne granice wybuchowości dla mieszaniny LPG określono od 2 %, górna granica wynosi około 9 %. Do zainicjowania wybuchu wystarczy stosunkowo niedużą energia, taka jak iskra związana z elektrycznością statyczną, czy też wysoka temperatura otoczenia !

Zbiorniki w których przechowuje się gaz propan butan muszą spełniać polskie normy oraz wymogi Dozoru technicznego. Mieszaninę grupy B magazynuje się w stanie ciekłym pod ciśnieniem 1,6MPa. Zbiorniki przenośne kwalifikowane są jako zbiorniki ciśnieniowe. Butle stalowe podlegają badaniu technicznemu co 10 lat. Butla powinna być wyposażona w tabliczkę fabryczną, na której będą zawarte następujące informacje

• nazwa wytwórcy
• numer fabryczny zbiornika
• pojemność zbiornika w litrach,
• rodzaj przechowywanego gazu,
• ciśnienie robocze i ciśnienie próbne w MPa
• masę netto ładunku,
• masę pustej butli,
• cechy dotyczące badania

Zgodnie z przepisami butle powinny być przechowywane w odpowiednich miejscach. Najczęściej przechowuje się je w kontenerach o konstrukcji ażurowej, są to specjalne przystosowane do tego celu klatki magazynowe, niezabudowane pełnymi przegrodami i ścianami w celu sprawniejszej wymiany powietrza. Butle składowane są zawsze w pozycji pionowej. Ze względu bezpieczeństwa kontenery o konstrukcji ażurowej, łącznej masie gazu nie przekraczającej 440 kg(czyli 40 butli), powinny być ustawione w odległości co najmniej -

• 8m - od budynków użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego
• 3m od pozostałych budynków, od studzienek oraz innych zagłębień

Dopuszcza się również magazynowania butli w pomieszczeniach zamkniętych, jednak muszą one spełniać wymogi ochrony przeciwpożarowej.

Magazyny w których przechowywany jest gaz płynny o masie do 440 kg powinny być wyposażone przynajmniej w jedną gaśnice proszkową o masie 9 kg.

Należy wyznaczyć strefę zagrożenia wybuchem która wynosi dla :

- miejsc magazynowych na przestrzeni otwartej lub pod zadaszeniem 1 m od obrysu magazynowania,

- 2m dla magazynu pomieszczeń zamkniętych.

Ponadto miejsce magazynowania nie może być ustalone poniżej poziomu terenu.

Zabronione jest przechowywanie pełnych, niepełnych butli :

• w pomieszczeniach znajdujących się poniżej gruntu
• w pomieszczeniach w których znajdują się studzienki,
• w pomieszczeniach służących do przechowywania żywności,
• w kotłowniach,
• w sąsiedztwie źródła ciepła,
• w składach materiałów wybuchowych,
• w garażach w których znajdują się pojazdy silnikowe.

Sposób wymiany butli z gazem:

1) Ustawić wózek w miejscu przeznaczonym do wymiany butli.

2) Zaciągnąć hamulec ręczny

3) Zakręcić zawór butli z gazem i pozwolić żeby silnik zgasł samoczynnie

4) Wyłączyć zapłon

5) Odkręcić śrubę mocującą przewód gazowy korzystając z klucza nieiskrzącego( LEWY GWINT)

6) Wymienić butlę

7) Sprawdzić legalizację butli, oraz stan techniczny

8) Założyć pełną butlę zwracając uwagę na jej prawidłowe usytuowanie

9) Przykręcić przewód doprowadzający gaz do instalacji

10) Odkręcić zawór butli i sprawdzić szczelność połączenia korzystając z testera

Czynności zabronione w czasie wymiany butli :

• Zabrania się rzucania butli, ich przetaczania.
• Zabrania się użytkowania butli niezgodnie z jej przeznaczeniem.
• Zabrania się używania otwartego płomienia lub palenia tytoniu
• Zabrania się podejmowania jakichkolwiek prób naprawczych

Zanim przystąpisz do jakichkolwiek działań, Pamiętaj, że GAZ LPG :

• należy do gatunku skrajnie łatwopalnych
• w kontakcie z powietrzem tworzy mieszaninę łatwopalne
• jest cięższy od powietrza
• zmniejsza ilość tlenu w otoczeniu działa na ludzi dusząco
• może powodować poważne odmrożenia

Jak napisać dobre CV? - przykładowe CV operatora wózka widłowego

Jak napisać dobre CV do pracy operatora wózka widłowego czy innego urządzenia magazynowego?

Kilka porad dla naszych kursantów, przyszłych operatorów urządzeń transportu bliskiego, bhpowców, budowlańców i wszystkich szukających pracy.

Jak napisać dobre CV – co zrobić, żeby nasze CV przykuwało oko rekrutującego, pozytywnie zaskoczyło czy po prostu pokazało nas jako solidną, kompetentną osobę na dane stanowisko? Co umieścić w danej aplikacji, co ukryć i co napisać jeśli nie mamy doświadczenia zawodowego?

Po pierwszej części artykułu "Podstawowe zasady przy tworzeniu CV- najczęściej popełniane błędy" publikujemy kilka porad jak doszlifować swoje Ciriculum Vitae.

CV musi być albo proste i solidne albo zaskakujące- wszystko zależy od stanowiska na jakie

aplikujemy. W obu przypadkach ważne jest by zawierało spójny wizerunek kandydata odpowiadający zapotrzebowaniu rekrutującego i było czytelne. 

Od czego zacząć?

Wybór doświadczenia zawodowego i kwalifikacji pod konkretne stanowisko

Jeśli mamy do wyboru sporo pozycji z naszego doświadczenia zawodowego wybieramy konkrety pod dane stanowisko na które aplikujemy. Zbyt długie CV zniechęci przeglądającego, zwłaszcza jeśli składamy ofertę do pracy na wózkach widłowych, suwnicach czy podnośnikach.

Przykład: składamy CV na operatora wózka jezdniowego: pomijamy wykonywane prace jako pracownik biurowy i fakt posiadania dyplomu z technik reklamy i perswacji, ale na pewno umieszczamy zapis o tym, że byliśmy magazynierem, że posiadamy uprawnienia na wózki widłowe.

Jeśli jesteśmy w sytuacji w której nie mamy materiału do selekcji staramy się nasze doświadczenie zaprezentować jako użyteczne w danym fachu.

Przykład: Posiadamy doświadczenie w pracy na targu czy w sklepie odzieżowym. Jeśli nasze CV nie zawiera dużo informacji możemy dopisać zakres obowiązków jaki mieliśmy w poprzedniej pracy pod kątem nowej: wyładunek i załadunek towaru, organizacja transportu, zarządzanie towarem. Naszym zdaniem lepiej pomijać zalety w stylu: punktualność, miła aparycja, pracowitość. Tego oczekuje każdy pracodawca i nie są to cechy, które nas wyróżniają. Lepiej rozszerzyć swoje CV o zakres obowiązków ubrany w profesjonalne słownictwo. Można prześledzić ogłoszenia o pracę i przy formułowaniu zdobytych umiejętności zainspirować się kolumną wymagane. W pracach dla operatorów wózka widłowego w kolumnie wymagane znajdziemy między innymi: pełną dyspozycyjność, gotowość do pracy w trybie zmianowym, zdolności manualne i techniczne, uprawnienia do kierowania wózkami widłowymi UDT ( tutaj mile widziane moga być dodatkowe uprawnienia do wymiany i eksploatacji butli gazowej LPG i dowymiany baterii trakcyjnej w wózkach elektrycznych uprawnienia elektryczne SEP do 1kv- oba szkolenia nie kosztują dużo, a rozszerzają nasze kwalifikacje).

Obecnie sytuacja na rynku pracy zmienia się na korzyść pracownika. Prześledziliśmy wiele aktualnych ogłoszeń dla wózkowych i przy większości aplikacji nie jest wymagane doświadczenie. Dobra wiadomość dla przyszłych operatorów urządeń transportu bliskiego, że wielu pracodawców oferuje też większą pensję niż minimalna na początek dla osób bez doświadczenia.

Wygląd CV

Przy sporządzaniu CV ważne jest nie tylko to co umieścimy w nim ale i to w jakiej formie przedstawimy nasze umiejętności. Formę warto dostosować do odpowiedniego stanowiska. Grafik komputerowy czy designer mogą pozwolić sobie na fantazyjne i zaskakujące formy. Przy kandydaturze na opearatora wózka widłowego czy podestu ruchomego warto trzymać się tradycyjnych, przejrzystych i minimalistycznych styli. Dobrze zredagowane CV powinno zawierać :

• Wypisane dane aplikującego na stanowisko ( nie zapomnijmy o mailu i numerze telefonu)
• Wyraźny podział na sekcje np. za pomocą pogrubionych tytułów : dane adresowe, doświadczenie zawodowe, wykształcenie, umiejętności lub kwalifikacje, ewentualnie zainteresowania
• W sekcjach kandydat powinien umieścić najlepiej w punktach konkretne umiejętności ( np. obsługa i konserwacja wózków widłowych) kwalifikacje (np. uprawnienia UDT IWJO na wózki podnośnikowe w tym wysokiego składowania) czy wydarzenia ( np. skończenie szkoły podstawowej)
• Klauzule o przetwarzaniu danych osobowych na dole strony
• U góry, w prawym rogu można umiescić naszą profesjonalnie wykonaną fotografię ( na pewno nie wyciętą połowę naszego ciała ze zdjęcia z wakacji nad morzem ;))
• Profesjonalny mail kontaktowy.
  Poprawne formy: w.stankiewicz@gmail.com , beatawładysławowska@onet.pl;
  Niepoprawne formy: gruby65@gamil.com, jowita67@wp.pl, paczus2@onet.pl

Należy pamiętać by podawać przedziały czasowe naszych doświdczeń zawodowych, nie powtarzać się i nie wydłużać na siłę naszych umiejętności. Lepiej wpisać konkrety. Jeśli nie mamy konkretów, wpiszmy kompetencje miękkie, ale ubrane w profesjonalne słownictwo: zamiast łatwo się uczę lepiej brzmi gotowość do nauki i rozszeszania kwalifikacji; zamiast jestem pracowity wpiszmy gotowość do podjęcia pracy zmianowej, gotowośc do rozszerzenia obowiązków.

Warto też poprawić CV pod kątem konkretnego ogłoszenia o pracę i umiejętności wypisanych przez pracodawcę w sekcji Wymagane.

Zbyt krótkie CV może nie wyglądać profesjonalnie, ale naszym zdaniem w przypadku pracy dla operatora wózka widłowego, suwnicy czy podestu lepiej wysłać, krótkie konkretne CV z wymaganymi umiejętnościami lub uprawnieniami niż długi i gęsy życiorys w którym gdzieś tam zaplącze się nasze pozwolenie na prace na wózkach. Zwłaszcza, że obecnie w ogłoszeniach większość rekrutujących nie wymaga doświadczenia.

Rekrutujący, często zmęczony przeglądaniem ton CV o różnych gabarytach na pewno zwróci uwagę na CV konkretne, ładnie i starannie przygotowane, po prostu zwięzłe i czytelne, pasujące do danego stanowiska. Obecnie operatorzy wózków widłowych mają ułatwione zadanie. Sekcja wymagania przy rekrutacji na takie stanowiska obejmuje: posiadanie uprawnień UDT na wózki widłowe ( I WJO lub IIWJO), chęć do pracy, gotowość do pracy w sytemie zmianowym, wykształcenie podstawowe, dyspozycyjność.

Ofert do pracy na wózek widłowy jest bardzo dużo począwszy od pracy operatora wózka podnośnikowego w Łodzi po oferty pracy za granicą w Niemczech czy Norwegii. Wystarczy w google wpisać praca peratora wózka widłowego i wyświetlają nam się najnowsze oferty pracy na wózek widłowy. Zapotrzebowanie jest naprawdę spore.

Przykładowe CV na kandydata do pracy jako operator wózków widłowych z kabiną unoszoną wraz z operatorem

Szymon Kowalski

Ul. Brukowa 23 m 1

91-347 Łódź

Tel. 737- 466- 997

Adres e-mail : skowalski@gmail.com

Wykształcenie:

2011 - 2015 Technikum mechaniczne

Wybrane doświadczenie zawodowe:

II 2013- III 2015 Isopak : Operator wózków widłowych

VII2012 - XII 2012 A.Ziarko : Kierowca/ Magazynier

III 2012- XII 2012 U.P.S: Magazynier / Operator wózka widłowego

Kwalifikacje:

- Prawo jazdy kategorie : A ,B,C

- Wózki jezdniowe podnośnikowe w tym specjalizowane: I W.J.O.

• Ze zmiennym wysięgiem (ładowarka teleskopowa)
• Z operatorem podnoszonym razem z ładunkiem

- Operator podestów ruchomych: wolnobieżne, samojezdne, I P

- Operator żurawie przenośne (hds), samojezdne, II Ż

- Operator suwnic sterowanych z poziomu roboczego II S

- Operator dźwignik przemysłowy, burta samowyładowcza

- Uprawnienia SEP grupy G1 D i E do 1kv

Zainteresowania:

- Mechanika, BHP , U.T.B

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych dla realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29 VIII 1997 r.Dz. U. nr 133 poz. 883 z poźn. zm.

Przykładowe CV na kandydata do pracy jako operator wózków widłowych dla osoby z minimalnym doświadczeniem i kwalifikacjami

Szymon Kowalski

Ul. Brukowa 23 m 1

91-347 Łódź

Tel. 737- 466- 997

Adres e-mail : skowalski@gmail.com

Wykształcenie:

2011 - 2015 Technikum mechaniczne

Wybrane doświadczenie zawodowe:

II 2013- III 2015	Hurtownia odzieżowa Jarosław	Załadunek i rozładunek towaru, organizacja załadunków, rozkładanie towaru
VII2012 - XII 2012	Kierowca samochodu dostawczego HurtDetal	Przewóz i rozładunek towaru,
III 2012- XII 2012	Prace dorywcze na magazynach	Segregowanie towaru, eksploatacja urządzęń magazynowych takich jak wózki jezdniowe ręcznie prowadzone

Kwalifikacje:

• Prawo jazdy kategorie : A ,B
• Uprawnienia UDT: wózki jezdniowe podnośnikowe IIWJO
• Uprawnienia SEP grupy G1 D i E do 1kv
• Znajomość przepisów BHP i elementów ładunkoznastwa

Oferuję:

• Gotowość do pracy zmianowej
• Pełną dyspozycyjność
• Gotowość do rozszerzania kwalifikacji

Zainteresowania:

- Mechanika, BHP , U.T.B

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych dla realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29 VIII 1997 r.Dz. U. nr 133 poz. 883 z poźn. zm.

Potoczne nazwy wózków widłowych, podestów, suwnic - charakterystyka uprawnień i kursów UDT z kategorii 1 WJO , 1 S, 2 S, 1 P, 2 P

Szukasz kursu na widlaka czy paleciaka, suwnicę czy wciągarkę, podest, podnośnik a może zwyżkę? Jakie uprawnienia zrobić by obsługiwać dany sprzęt na magazynie? Co to znaczy IWJO, II WJO czy 1S? Kto wystawia świadectwa kawalifikacji do obsługi podnośnika, wózka widłowego czy suwnicy? Gdzie znajdziemy pracę po danym kursie?

Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w tabeli opublikowanej poniżej. Dowiesz się także jakie potoczne nazwy noszą urządzenia transportu bliskiego wykorzystywane na magazynach czy placach budowy i jak je poklasyfikował Urząd Dozoru Technicznego. Umieściliśmy też informacje ile powinien trwać każdy z kursów przygotowujących do egzaminu UDT. Zapraszamy do zapoznania się z podstawowymi informacjami o suwnicach, wózkach podnośnikowych, podestach ruchomych. żurawiach wieżowych i żurawiach przeładunkowych. Jeśli znacie jakies inne potoczne nazwy wpisujcie w komentarzach pod tekstem - uzupełnimy tabelę. 

Nazwa oficjalna	Wózki jezdniowe podnośnikowe	Podesty ruchome	Żuraw przeładunkowy HDS	Żuraw Wieżowy	Suwnica	Żuraw Stacjonarny
Nazwy potoczne	Widlak, sztaplarka, wózek widłowy, wysoki skład, reach truck, rydwan, paleciak,	Zwyżki, wzwyżki podnośnik koszowy, koszówka,	HDS, dźwig samochodowy, żuraw przenośny, żuraw samochodowy,	Dźwig,	Dźwignice	wciągnik, wciągarka
Osprzęt z którym urządzenie współpracuje	Kosz do podnoszenia ludzi, widły, trzpień, żuraw, chwytak, obrotnica, łycha, pług ,	brak	Zawiesia specjalnego przeznaczenia (transport kręgów betonowych, transport blach, widły) kosz do podnoszenia ludzi	Zawiesia specjalnego przeznaczenia (transport kręgów betonowych, transport blach, widły) kosz do podnoszenia ludzi	Zawiesia specjalnego przeznaczenia (transport kręgów betonowych, transport blach, widły)
Kategorie uprawnień w UDT	I WJO wózki jezdniowe podnośnikowe w tym specjalizowane ze zmiennym wysięgiem oraz kabina unoszona razem z operatorem, II WJO wózki jezdniowe podnośnikowe z wyłączeniem specjalizowanych, III WJO- wózki jezdniowe podnośnikowe ręcznie prowadzone i zdalnie sterowane	I P- podesty ruchome przejezdne – wolnobieżne, samojezdne, przewoźne , II P – podesty ruchome wiszące, masztowe (samowznoszące) stacjonarne	II Ż – żuraw przenośny	I ż – żuraw wieżowy	I S – suwnica wciągnik wciągarki sterowane z kabiny oraz z poziomu zero żuraw stacjonarny warsztatowy hakowy ogólnego przeznaczenia, II S – suwnice wciągniki i wciągarki sterowane z poziomu zero, żuraw stacjonarny warsztatowy hakowy ogólnego przeznaczenia	II s żuraw stacjonarny warsztatowy, II Ż żuraw stacjonarny
Gdzie możemy znaleźć pracę na urządzeniu	Magazyny, place budowy, lotniska, porty, zoo, hale produkcyjne, centra logistyczne	Praca w marketach, praca na budowach , jako elektromonter, obsługa latarni , przycinka drzew, mycie okien, ocieplenia budynków,	W lasach, na budowie, przy produkcji kostki brukowej,	Budowa, porty	Porty, praca na kolei , praca na produkcji,	Warsztaty, magazyny, produkcja
Ile godzin praktycznych trwa szkolenie na urządzeniu	Od 10 do 25	15	15	25	10	10
Ile godzin teoretycznych trwa szkolenie na urządzeniu	44	20	10	44	40	10
Kto wystawia uprawnienia do obsługi urządzenia	Udt , pracodawca , instytut	Udt	Udt	Udt	Udt	Udt

Pomiary elektryczne, badania okresowe i dokumentacja techniczna wózka, suwnicy i podestu - jak zarejestrować urządzenie w UDT i jakie badania należy wykonać

Jakie pomiary i badania należy zrobić przy dopuszczaniu do eksploatacji wózka, suwnicy czy podestu?  Jak często je powtarzać? Czy suwnica lub wózek potrzebuja pomiarów elektrycznych rezystancji? Co to jest pomiar rezystancji? Jakie dokumenty powinno mieć urządzenie magazynowe?

Jeśli chcecie znać odpowiedź na te pytania zerknijcie do naszej tabelki, gdzie opisaliśmy jakie badania i pomiary maszyna, która legalnie została dopuszczona do użytku mieć powinna. 

Wnioski do zgłoszenia urządzenia do rejestracji w UDT dostępne wraz z całą procedurą rejestracji na stronie http://www.udt.gov.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=291&Itemid=870

	Wózki widłowe	Suwnice	Podesty, podnośniki, zwyżki
Badania i pomiary wstępne	Odbiorcze badania inspektora Urzędu Dozoru Technicznego - rejestracja w UDT	Odbiorcze badania inspektora Urzędu Dozoru Technicznego - rejestracja w UDT	Odbiorcze badania inspektora Urzędu Dozoru Technicznego- rejestracja w UDT
	Pomiary rezystancji :Dz.U. 2003 nr 193 poz. 1890 art 12 : w przypadku UTB wyposażonych a aparaty elektryczne eksploatujący powinien zapewnić wykonywanie : 1) pomiarów rezystancji izolacji a) nie rzadziej niż raz do roku -dla urządzeń pracujących w pomieszczeniach lub strefach zagrożonych wybuchem z wyziewami żrącymi urządzeń pracujących na otwartym powietrzu oraz dźwigów b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a 2) pomiaru rezystancji uziemień roboczych , o ile są stosowane oraz skuteczności ochrony przeciwpożarowej a)nie rzadziej niż raz do roku – dla urządzeń pracujących na otwartym powietrzu lub w pomieszczeniach bardzo wilgotnych , gorących lub z wyziewami żrącymi b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a	Pomiary rezystancji: Dz.U. 2003 nr 193 poz. 1890 art. 12: w przypadku UTB wyposażonych a aparaty elektryczne eksploatujący powinien zapewnić wykonywanie : 1) pomiarów rezystancji izolacji a) nie rzadziej niż raz do roku -dla urządzeń pracujących w pomieszczeniach lub strefach zagrożonych wybuchem z wyziewami żrącymi urządzeń pracujących na otwartym powietrzu oraz dźwigów b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a 2) pomiaru rezystancji uziemień roboczych , o ile są stosowane oraz skuteczności ochrony przeciwpożarowej a)nie rzadziej niż raz do roku – dla urządzeń pracujących na otwartym powietrzu lub w pomieszczeniach bardzo wilgotnych , gorących lub z wyziewami żrącymi b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a	Pomiary rezystancji: Dz.U. 2003 nr 193 poz. 1890 art 12: w przypadku UTB wyposażonych w aparaty elektryczne eksploatujący powinien zapewnić wykonywanie : 1) pomiarów rezystancji izolacji a) nie rzadziej niż raz do roku -dla urządzeń pracujących w pomieszczeniach lub strefach zagrożonych wybuchem z wyziewami żrącymi urządzeń pracujących na otwartym powietrzu oraz dźwigów b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a 2) pomiaru rezystancji uziemień roboczych , o ile są stosowane oraz skuteczności ochrony przeciwpożarowej a)nie rzadziej niż raz do roku – dla urządzeń pracujących na otwartym powietrzu lub w pomieszczeniach bardzo wilgotnych , gorących lub z wyziewami żrącymi b) nie rzadziej niż dwa lata dla urządzeń pracujących w innych warunkach niż wymienione w pkt litera a
Badania i pomiary okresowe	Badanie okresowe stanu technicznego wózka wykonywane przez inspektora UDT: próba statyczna (125 % obciążenia nominalnego) , próba dynamiczna - decyzję dopuszczającą do eksploatacji UDT wydaje raz do roku dla wózków podnośnikowych ,	Badanie okresowe stanu technicznego suwnicy wykonywane przez inspektora UDT: próba statyczna (125 % obciążenia nominalnego), próba dynamiczna - decyzja raz na dwa lata	Badania okresowe stanu technicznego podestu - decyzja UDT wydawana raz na rok
	Decyzja raz na dwa lata dla wózków ręcznie prowadzonych i zdalnie sterowanych	Badania okresowe raz na rok suwnica specjalizowana	Przegląd konserwatora raz na 30 dni
	Przegląd konserwatora raz na 30 dni dla wózków podnośnikowych	Przegląd konserwatora raz na 60 dni	Badania doraźne: kontrolne – niezapowiedziane przez UDT powypadkowe – gdy urządzenie brało udział w wypadku poawaryjne
	Przegląd konserwatora raz na 60 dni dla wózków ręcznie prowadzonych i zdalnie sterowanych	Badania doraźne: kontrolne – niezapowiedziane przez UDT powypadkowe – gdy urządzenie brało udział w wypadku poawaryjne
	Badania doraźne : kontrolne – niezapowiedziane przez UDT powypadkowe – gdy urządzenie brało udział w wypadku poawaryjne – gdy został wymieniony element w urządzeniu większy wpływający na bezpieczeństwo np. siłownik
Dokumentacja którą urządzenie powinno posiadać	Dokumentacja techniczno ruchowa, księga rewizyjna , decyzja dopuszczająca do eksploatacji , dziennik konserwacji	Dokumentacja techniczno ruchowa, księga rewizyjna, decyzja dopuszczająca do eksploatacji , dziennik konserwacji	Dokumentacja techniczno ruchowa , księga rewizyjna , decyzja dopuszczająca do eksploatacji , dziennik konserwacji

Podstawowe zasady przy tworzeniu CV Część 1 : Najczęściej popełniane błędy.

Porady"Jak napisać dobre CV i dosatać pracę?" dla operatorów UTB, magazynierów i każdego kto szuka pracy.

Jak napisać dobre CV? Jakie są najczęściej popełniane błędy przy pisaniu życiorysu? Co zrobić aby pracodawca przeczytał akurat naszą aplikację? Co wyszczególnić, a co ukryć?

Podpowiadamy na podstawie życiowych doświadczeń rekruterów, pracowników i pracodawców. Przeczytaj nasze podstawowe zasady przy tworzeniu CV i sprawdź ile ty popełniłeś z wymienionych błędów.

Aplikujecie na stanowisko operatora wózka widłowego, magazyniera, asystentki, czy kierownika? Zastanawiacie się jak stworzyć poprawne CV? W internecie można znaleźć wiele porad w tym temacie. Postaram się wytłumaczyć bazując na własnym doświadczeniu, jakie błędy popełnia się przy pisaniu CV i co zrobić, żeby napisać dobrą, skondensowaną aplikację na konkretne stanowisko. Zajmowałem się rekrutowaniem ludzi na stanowiska operatora wózka widłowego, przeglądałem setki CV i wyjaśnię co dyskwalifikowało kandydata w kilka sekund. Po najczęściej występujących błędach przy tworzeniu życiorysu zamieszczę wpis z podstawowymi zasadami, którymi należy się kierować, aby nasza aplikacja przykuła oko i w drugiej kolejności nie rozczarowała pracodawcy.Najpierw jednak przeczytajcie czego warto unikać by nie stracić w oczach potencjalnego pracodawcy. 

Najczęstsze błędy przy pisaniu CV

1. Opisowy życiorys - zbyt długie CV
   Wyobraźcie sobie, że napływa do was około 300 CV, które musicie przejrzeć i wybrać kilka osób na rozmowę o pracę. Automatycznie zostaną odrzucone życiorysy, które są napisane na kilka stron. Dlaczego takie CV nie jest atrakcyjne dla pracodawcy? Gdyby każda aplikacja zajmowała około 3 stron i pomnożymy ją przez 300 złożonych otrzymujemy aż 900 stron! Ile czasu trzeba by było poświęcić na przeczytanie wszystkich takich rozbudowanych CV? Pamiętajmy, że pracodawca czy rekruter też jest człowiekiem i ma inne obowiązki, z pewnością znajdzie innych potencjalnych pracowników, którzy potrafią zainteresować ich konkretnymi informacjami na jednej kartce papieru.W kolejnej części cyklu pokażemy jak napisać skondensowane CV i czym się kierować przy eliminacji pewnych informacji.

2. Nieprofesjonalne zdjęcie w CV
   
   
   Przeglądając setki CV rekruter ma chwilę by podjąć decyzję czy nasza aplikacja przechodzi do kolejnego etapu rekrutacji. Zdjęcie do CV powinno być profesjonalne, wyraźne i oficjalne. Można dobrać takie, które pasuje do danej pracy, ale nie przesadzajmy.
    Wyobraźcie sobie sytuację gdy pierwsze co wam się rzuca w oczy to zdjęcie kandydata zrobione na pogrzebie, bądź na wakacjach w stroju kąpielowym ... Na pewno są lepsze sposoby na przykucie uwagi rekrutera.

3. Błędy ortograficzne i bałagan w sformatowaniu życiorysu
   Czytając CV w którym pojawia się błąd za błędem pracodawca wystawia negatywną ocenę autorowi. Podobnie rzecz ma się z sformatowaniem aplikacji. Inne czcionki, pogrubienia, różna wielkość pisma, poprzesuwane punkty. Takie błędy rażą i sprawiają, że życiorys nieprzyjemnie się czyta. Poza tym zatrudniający przypisze nam cechy osoby niedbałej i mało skrupulatnej. Jeżeli mamy problemy z ortografią powinniśmy dać nasze CV komuś do sprawdzenia. Pewna osoba powiedziała mi kiedyś, że jeżeli ktoś nie nauczy się poprawnie pisać nie nauczy się też dobrze pracować.
4. Zaskakujące adresy e-mail
   Przeglądam sobie CV i stwierdzam, że dany kandydat spełnia moje oczekiwania. Sprawdzam w jaki sposób mogę się z nim skontaktować. Spoglądam na maila a tu niespodzianka! Maile typu tarzan@gmail.com , czacha@wp.pl , wiecznadepresja@wp.pl , sadamhusain@gmail.com, słodkajolka86@gmail.com i podobne lepiej zachować dla kumpli z siłowni lub klubu piłkarskiego.
   Sami sobie odpowiedzcie czy chcielibyście skontaktować się w sprawie poważnej oferty pracy z kimś kto ma taki mail.
5. Kompetencje miękkie zamiast konkretów
   W CV trzeba się skoncentrować na swoich mocnych stronach. W umiejętnościach wpisać zakres swoich kwalifikacji, ładnie wyszczególnić każdy kurs, który się ukończyło. Niektórzy natomiast poświęcają czas by wpisywać rzeczy, które rekrutera w ogóle nie interesują np. lubię się uczyć, radzę sobie ze stresem, interesuje się wycieczkami , chodzę na mecze piłkarskie itd. Cechy typu rzetelność, uczciwość, odporność na stres nie są mierzalne i równie dobrze możemy wpisać : będę najlepszym pracownikiem jakiego pan miał, jestem najpiękniejszą kobietą na świecie. Takie stwierdzenia pokazują, że wypisane przez nas doświadczenie i konkretne umiejętności nie są wystarczające do zdobycia tej pracy i chcemy na siłę coś ukryć lub co gorsza poszerzyć zakres naszych kwalifikacji. Lepiej konkretniej a mniej. Lanie wody możemy zostawić na pisanie prac zaliczeniowych na studia.
6. Zbyt dobry dobór kwalifikacji do stanowiska!
   W CV trzeba pokazać swoje mocne strony, ale jednak nie przesadzić! Oczywiście jeśli coś jest nie prawdą to tego nie piszemy. Jeśli znamy język angielski słabo, a napiszemy że posługujemy się nim zaawansowanie na pewno prędzej czy później zostanie to zweryfikowane. Musimy jednak uważać też z naszymi prawdziwymi osiągnięciami! Przykładowo: mam doświadczenie na stanowisku kierownika, skończyłem 3 kierunki studiów, znam 7 języków ale z jakiegoś powodu aplikuję na stanowisko magazyniera. Jeżeli mi zależy na tym by dostać taką pracę muszę kilka zalet ukryć, bo osoba która ma mnie zatrudnić (rekruter, kierownik) będzie musiała liczyć się z tym, że docelowo chodzi mi o jej stanowisko .… Oczywiście działa to też w drugą stronę : jeżeli większość czasu pracuje na produkcji nie ma sensu aplikować na stanowisko dyrektora orlenu!
7. Nieodpowiednie CV na nieodpowiednie stanowisko
   Aplikujemy na magazyniera, a w naszym życiorysie na przemian z magazynowymi
   wymieniamy kursy kulinarne i stanowiska pracy na kuchni. Jeśli mamy co wpisać ograniczmy się tematycznie do stanowiska, które chcemy otrzymać. Kierownika magazynu raczej nie interesuje twój kurs przygotowania sushi. Oczywiście jeśli mieliśmy tylko dwie prace w życiu, lepiej wpisać obie, żeby pokazać, że mamy jakiekolwiek doświadczenia jako pracownik. Także w sytuacji, kiedy aplikujemy do jakieś kreatywnej pracy można wspomnieć o czymś ciekawym co naszym zdaniem jest warte pokazania. Przykładowo zależy nam na pracy kierownika zespołu reklamy i PR – w umiejętności dodatkowe możemy wpisać kurs fotografii, czy kurs skakania ze spadochronem (pracodawca szuka osób przebojowych i kreatywnych). Na pewno jednak bezpieczniej jest zrezygnować z wpisywania kursu stylizacji paznokci czy tańca brzucha gdy aplikujemy na kierowniczkę banku.
   
8. Zbyt wiele stanowisk pracy
   Jeżeli macie dużo miejsc zatrudnienia, wypisujcie sobie te stanowiska które są najbardziej zbliżone do danego miejsca pracy, jeżeli ktoś zobaczy CV z 35 miejscami pracy nie zadzwoni bo wie, że na nie na długo pozyska pracownika.
9. Brak klauzuli
   Na końcu każdego CV powinno się zgodnie z rozporządzeniem umieścić klauzulę, która wyraża zgodę na przetwarzanie danych. Nawet jeżeli CV stworzone jest perfekcyjnie, rekruter nie ma prawa go przeczytać bez załączonej zgody .
10. Format CV
    Wysyłając CV mailem zapiszcie je w odpowiednim formacie np. pdf lub jpg.

I na koniec: pamiętajcie, że w dobie internetu na każde stanowisko spływa mnóstwo aplikacji. Moja porada: jeżeli wam zależy na pracy wykonajcie wysiłek i dostarczcie CV osobiście. Zawsze przeglądałem najpierw te które miałem na biurku i jak tam nic nie znalazłem otwierałem skrzynkę by przeanalizować resztę. Powodzenia w składaniu aplikacji!

W kolejnej części cyklu kilka zasad jak POZYTYWNIE przykuć uwagę potencjalnego pracodawcy swoim CV.

Sprawdzanie zaworów w wózku widłowym - zagadnienia na egzamin UDT na wózki podnośnikowe

Jedno z częstych zagadnień poruszanych na egzaminie UDT przez inspektorów Urzędu Dozoru Technicznego - sprawdzanie zworu przelewowego, dławiącego i zwrotnego w wózku podnośnikowym

Zapraszam do obejrzenia filmiku nagranego przez firmę szkoleniową Awans B.H.P. Na filmie możemy zobaczyć jak sprawdzić działanie zaworów w naszym urządzeniu - wózku widłowym podnośnikowym czołowym. Instruktorzy sprawdzają zawór dławiący, przelewowy i zwrotny. Prawidłowe działanie zaworów przekłada się na bezpieczną i efektowną pracę. Operator, który zauważy jakiekolwiek nieprawidłowości w działaniu powinien zgłosić to pracodawcy lub konserwatorowi maszyny, gdyż bez specjalnych uprawnień konserwatorskich użytkownik wózka nie powinien nic naprawiać na własną rękę. 

 Filmik dostępny na moim kanale na youtubie:

Zapraszam do subskrypcji mojego kanału i oglądania kolejnych filmów instruktażowych pomocnych w powtórzeniu i przyswojeniu materiału na egzaminy państwowe UDT na wózki widłowe.

BHP - bezpieczeństwo i higiena pracy - krótka historia, możliwości rozwoju,ergonomia pracy.

Krótka historia BHP - bezpieczeństwo i higiena pracy a ergonomia i rozwój ekonomiczny

Omówienie zagdnień dotyczących rozwoju bhp i możliwości optymalizacji procesów i aparatów kontrolnych bhp w firmach i przedsiębiorstwach

Bezpieczeństwo i higiena pracy, BHP, to nie tylko dziedzina gospodarki, bez której obecnie nie wyobrażamy sobie funkcjonowania żadnego zakładu, fabryki, marketu czy centrum logistycznego, ale także prężnie rozwijająca się gałąź kształcenia uniwersyteckiego i pozaustawicznego. Widzimy głęboki sens w rozwijaniu dziedziny bhp na gruncie teoretycznych zaleceń, ale przed wszystkim wierzymy w ewolucję jej praktycznych zastosowań i optymalizację procesu wdrążania zindywidualizowanych systemów zasad bhp oraz dostosowanie ich aparatu kontrolnego do konkretnych branży i przedsiębiorstw, do specyficznych realiów pracy. 

Jak ważne jest przestrzeganie zasad BHP wie każdy, kto szanuje życie ludzkie i efektywność ciężkiej pracy. Żadne efekty nie będą wymierne do włożonych środków finansowych i wykorzystanych zasobów ludzkich, jeśli skutkiem ubocznym takiej pracy będzie narażenie na uszczerbek na zdrowiu bądź życiu osób ją wykonujących. 

Wniosek stąd taki, że praca efektywna, opłacalna i satysfakcjonująca to praca bezpieczna. Sama historia BHP sięga czasów zamierzchłych, ale jej konkretniejszy charakter, podobny do tego z jakim obecnie mamy do czynienia, czyli początek kierunku w którym nadal ewoluuje sięga XIX wieku. Postaramy się przybliżyć najważniejsze wydarzenia z kalendarium rozwoju dziedziny Bezpieczeństwa i Higieny Pracy oraz wyjaśnić czemu jest to istotny element każdej ludzkiej działalności i dlaczego został on i powinien być poddawany dalszemu usystematyzowaniu. Zaczynając od bardzo szerokiego tła dla przedstawienia naszego konkretnego zagadnienia zakończymy na omówieniu kwestii edukowania pracowników i pracodawców. Omówimy programy szkoleniowe i istotność indywidualizacji takich programów pod dane miejsce pracy i specyfikę zawodu. 

Krótka historia BHP i ergonomii pracy

B.Makarewicz w 1964 roku w swoim podręczniku Popularny poradnik bhp pisał : 

"Praca jest zasadniczym elementem życia ludzkiego, podstawą dobrobytu i kultury. Trzeba jednak pamiętać, że każda praca, w której lekceważy się zagadnienia bhp, oraz która nie daje zamierzonego efektu, a także każda nie uzasadniona rezygnacja z rozpoczętej pracy przed jej całkowitym wykończeniem - wywierają zły wpływ wychowawczy i to nie tylko na danego pracownika, lecz i na jego współtowarzyszy. Taka praca zamiast kształcić i wychowywać - demoralizuje; uczy brakoróbstwa, wyzwala lenistwo, wpaja lekceważenie obowiązków, osłabia również poczucie własnej godności i odpowiedzialności każdego pracownika."1

Bez pracy nie istniałaby nauka, technika, postęp, co za tym idzie nigdy nie pisalibyśmy tej rozprawy. Oczywiste jest, że praca i wytwarzanie ( fizyczne i intelektualne) jest nieodzownym składnikiem naszej psychiki. Co oznacza, że praca będzie trwała zawsze póki istnieje gatunek ludzki. W 1857 roku Wojciech Bogumił Jastrzębowski, profesor Instytutu Rolniczo- leśnego w Marymoncie wydał "Rys ergonomii, czyli nauki o pracy." Tutaj po raz pierwszy na skalę światową omówiono dostosowanie pracy do człowieka, czyli humanizację podejmowanych działań w procesie wytwarzania i konstruowania. Jastrzębowski jest też twórcą terminu ergonomii, czyli dostosowania pracy do psychofizycznych możliwości człowieka 2. Nie musimy chyba udowadniać, że pojęcie to obejmuje także bezpieczeństwo i higienę. Ergonomia bada jak organizować pracę, by lepiej służyła człowiekowi. 

Uprzemysłowienie pracy i humanizacja procesu wytwarzania

Praca towarzyszyła pojedynczym jednostkom ludzkim od zawsze. W miarę tworzenia cywilizacji Zasady BHP były prawdopodobnie od zamierzchłych czasów tworzone i przestrzegane intuicyjnie. Wiadomo, że każdemu, kto wkłada jakikolwiek wysiłek w pracę zależy na jak najlepszych efektach, a bez zorganizowanego działania i przestrzegania pewnych reguł nie jesteśmy w stanie uzyskać żadnego wyniku. Jest to wiedza płynąca z doświadczenia, i stosowana w praktyce także w świecie zwierząt. Człowiek jak to ma z każdą dziedziną życia w zwyczaju stworzył z tego doświadczenia podstawę do teoretycznych rozważań. Już w starożytności, np. przy budowie piramid, rzymskich dróg czy greckich akweduktów mieliśmy do czynienia ze strukturyzacją i organizacją pracy, a co za tym idzie z przestrzeganiem zasad jej bezpieczeństwa. Zdecydowanym przełomem było uprzemysłowienie pracy na wielką skalę, czyli powstanie w XIX wieku fabryk. Szerokie zastosowanie technicznych rozwiązań i wykorzystanie maszyn do procesu produkcji nasiliło wzrost sytuacji potencjalnie niebezpiecznych i awaryjnych.
zaczęto ją organizować, systematyzować, katalogować, dzielić i strukturalizować.

Pierwsze przepisy BHP

Pierwsze regulacje obejmowały ochronę grup specjalnych, czyli kobiet i dzieci, następnie zaczęto tworzyć inspekcje fabryczne, które dbały o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa na terenie całych zakładów. Zajęto się też sprawą przekazywania wiedzy BHP pracownikom i zobowiązano pracodawców do pokrycia kosztów leczenia i wypłacania rent poszkodowanym w trakcie obsługi maszyn. W 1840 roku powstała pierwsza inspekcja fabryczna we Francji, potem w Prusach, kolejne zorganizowały się w Anglii w latach osiemdziesiątych, a w 1919 roku powstała Międzynarodowa Organizacja Pracy w Stanach Zjednoczonych 3 . W Polsce istotnym wydarzeniem było wydanie przez Jana II Dobrego, księcia opolskiego i raciborskiego, w 1528 roku "Ordunku górnego". Był to zbiór 72 artykułów zawierający przepisy prawne regulujące ustrój kopalni. Wcześniej, od 1505 roku podobne rozporządzenia stosowano w Olkuszu, spisane na polecenie króla Jana Olbrachta. Mowa tu o Statuta Montana Ilcussiensis, który ustanowił sądy górnicze jako organ kontroli gwarków miejskich4 .Ordunek przede wszystkim regulował wymiar pracy, kładziono tutaj nacisk na maksymalne wykorzystanie sił ludzkich, nakazywano pracę po 12 godzin dziennie i w dni świąteczne, ale w dokumencie możemy też znaleźć wzmianki o zabezpieczeniach sytuacji niebezpiecznych podczas pracy górnika i zalecenia co do efektywnego nadzoru pracy, sprzętu i instalacji górniczych w celu zapobiegania wypadkom przy pracy i uszkodzeniom konstrukcji kopalni. 

Badania nad ergonomią pracy na przestrzeni wieków

W okresie międzywojennym badania nad ergonomią rozwijali między innymi: prof. Brunon Nowakowski oraz prof. Włodzimierza Misiuro "Higiena i medycyna pracy", prof. Bronisława Biegieleisen–Żelazowski "Psychologia pracy" oraz inż. Eugeniusza Porębski i Karol Adamiecki "Organizacja pracy". Badania powojenne prowadzili tacy badacze jak : Leopold Minecki z Instytutu Pracy w Łodzi, Stefan Filipkowski w Politechnice Warszawskiej, psycholodzy z CIOPu w Warszawie Longin Paluszkiewicz i Maria Gadomska. Dzięki inspiracji lekarzy kluczowych zakładów przemysłu maszynowego i ciężkiego kontynuowano badania co zaowocowało w 1964 roku organizacyjnym rozpoczęciem działalność ergonomicznej. Polski Komitet Ergonomii i Ochrony Pracy NOT był od 1970 roku naszym oficjalnym przedstawicielem w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Ergonomicznym (IEA). Rok 1977 to oficjalny początek Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego5. Towarzystwo działa do dziś i udostępnia ciekawe informacje z prowadzonej działalności na swojej stronie internetowej: http://ergonomia-polska.com/. 

BHP w XX wieku

W XX wieku weszły w życie dwa ważne rozporządzenia rozpoczynające prężny rozwój służby BHP. Na uwagę zasługuje tu Rozporządzenie Prezydenta RP z 1927 roku o zapobieganiu chorobom zawodowym i ich zwalczaniu oraz Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 16 marca 1928 roku o bezpieczeństwie i higienie pracy. Kolejnym kamieniem milowym w rozwoju organizacji BHP są wydarzenia z lat trzydziestych XX wieku. W 1933 roku miał miejsce I Zjazd Inżynierów Bezpieczeństwa Pracy pod wymownym hasłem "W służbie bezpieczeństwa pracy". W 1938 roku zorganizowano drugi zjazd, który przekształcił się w Kongres Bezpieczeństwa Pracy. Za oficjalną datę powstania służby bezpieczeństwa i higieny pracy uznaje się 1 sierpnia 1953 roku. Podpisano wtedy uchwałę nr 592 Prezydium Rządu w sprawie zapewnienia postępu w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy6. Warto wspomnieć o uniwersyteckiej historii dziedziny BHP. Na stronie Wirtualnego Muzeum BHP możemy zapoznać się z fragmentami dawnych podręczników. Dzisiaj korzystamy z pracy Bogdana Rączkowskiego "BHP w praktyce"7 Jednak już w 1957 roku wydano kompedium wiedzy "ABC ochrony pracy", zaś w 1964 roku "Popularny poradnik bhp". Autorem obu wydawnictw był B.Makarewicz8.

Współcześnie praca służb BHP opiera się na Kodeksie Pracy Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 wraz ze zmianami i dyrektywami europejskimi9, który określa obowiązki pracodawcy i pracownika oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 września 1997 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 109, poz. 704, ze zm. w Dz. U. z 2004 r. Nr 246, poz. 2468 i z 2005 r. Nr 117, poz. 986)10. 

Strukturyzacja dziedziny BHP i dalsze ścieżki rozwoju

Dziedzina BHP obecnie osiągnęła wysoki poziom strukturyzacji i systematyzacji. Określają to różnePaństwowej Inspekcji Pracy, a także wydawnictwa popularno- naukowe, których na rynku możemy znaleźć wiele. W dostępnej literaturze coraz więcej jest pozycji dotyczących specyficznych warunków pracy poszczególnych dziedzin i dostosowanie przekazywania wiedzy o bezpiecznym wykonywaniu tych zawodów do specyfiki zajęcia. Każdy pracodawca, jeśli nie posiada sam takich umiejętności, może zakupić lub zwrócić się z prośbą do firm szkolących o opracowanie szczegółowego programu instruktażu wstępnego czy okresowego dla jego konkretnego przedsiębiorstwa.

Coraz częściej może też zakupić programy czy pomoce szkoleniowe na innych nośnikach niż papier. Współczesne sposoby przekazywania wiedzy o bezpieczeństwie i higienie pracy omówimy w kolejnym artykule przy okazji refleksji na temat przyszłości BHP i aparatach kontroli pracodawców i pracowników w tym zakresie. 

1Makarewicz B.-Popularny poradnik bhp.Fragmenty dostępne pod linikiem: http://www.atest.com.pl/muzeum/index.phpzbior=QmlibGlvdGVrYStpbnRlcm5ldG93YSUyRktzaSVCMSVCRmtpK2krY3phc29waXNtYSUyRlBvcHVsYXJueStwb3JhZG5paytCSFA=&id=1#obj

2Jastrzębowski W.B. - Rys ergonomii, czyli nauki o pracy.1857.

3Kalendarium dostępne pod linkiem : http://pzitb.bydgoszcz.pl/krotka-historia-bhp/

4Adler R. - Bezpieczeństwo w kopalniach w XVI wieku.Artykuł dostępny na stronie Wirtualnego Muzeum BHP pod linkiem http://www.atest.com.pl/muzeum/index.php?zbior=SGlzdG9yaWErYmhwJTJGQmV6cGllY3plJUYxc3R3byt3K2tvcGFsbmlhY2grdytYVkkrd2lla3U%3D

5Ćwirko H.- Rys historyczny ergonomii w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego.Prezentacja multimedialna udostępniona na stronie Wirtualnego Muzeum BHP pod linkiem http://www.atest.com.pl/muzeum/index.php?zbior=SGlzdG9yaWErYmhwJTJGRXJnb25vbWlhK3crUG9sc2NlKy0rcnlzK2hpc3Rvcnljem55

6Strakulski R.- Służba BHP. Opracowanie dostępne pod linkiem http://fzzk.pl/bhp/sluzba_BHP.pdf

7Rączkowski B. - BHP w praktyce. 

8Fragmenty podręczników dostęna pod linkiem http://www.atest.com.pl/muzeum/index.php?zbior=QmlibGlvdGVrYStpbnRlcm5ldG93YSUyRktzaSVCMSVCRmtpK2krY3phc29waXNtYSUyRlBvcHVsYXJueStwb3JhZG5paytCSFA=&id=1#obj

9Dostępny w Internetowym Systemie Aktów Prawnych pod linkiem http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141

10Dostępny w Internetowym Systemie Aktów Prawnych pod linkiem http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971090704

Artykuł jest częścią wstępu do pracy zaliczeniowej Autora na studiach BHP na Politechnice Łódzkiej