Jak wygląda szkolenie na Konserwatora wózków widłowych, ładowarek, podestów, - Fotoreportaż Kurs Konserwatora Urządzeń Transportu Bliskiego

 Konserwator wózków widłowych, ładowarek, podestów - jak wygląda szkolenie i praca konserwatora?

Praca Konserwatora Wózków Widłowych, Ładowarek, Podestów - zapraszamy na krótki Fotoreportaż z Pracy Konserwatora

Szkolenia Konserwatora Wózków Widłowych, Ładowarek, Podestów w Awans BHP to przede wszystkim wiele godzin praktyki, które prowadzę Ja :). 

Niedługo na blogu pojawi się więcej materiałów o knserwacji Urządzeń Transportu Bliskiego, a teraz zapraszam do obejrzenia fotorelacji z części zajęć na konserwatora. Wszystkie Urządzenia , które konserwuję stoją na hali Szkoleniowej lub placu manewrowym na Brukowej 23 w Łodzi. Jestem praktykującym konserwatorem i staram się być na bieżąco ze wszystkimi nowościami w przepisach dotyczących UDT, BHP czy Transportu Bliskiego. Tą wiedzą staram się dzielić na blogu, a także na zajęciach z konserwacji wózków widłowych, ładowarek, podestów, żurawi czy dźwigów. 

Kto może zostać Konserwatorem?

Zapraszamy do kontaku  - czy przez naszego bloga czy przez Facebooka czy też mailowo sszporak@gmail.com aby dowiedzieć się jakie trzeba spełniać wymagania aby zostać Konserwatorem.

Link do fotoreportażu z pracy Konserwatora poniżej (zapraszam tez do polubienia mojego profilu na FB!) :

Fotoreportaż Konserwacja Urządzeń Transportu Bliskiego

Program szkoleniowy na wózki jezdniowe zatwierdzony przez UDT

Program szkoleniowy na wózki jezdniowe zatwierdzony przez UDT

Po raz kolejny firma Awans B.H.P. otrzymała zatwierdzony przez UDT program szkoleniowy na wózki jezdniowe:

• podnośnikowe;
• unoszące;
• naładowcze;
• podnośnikowe specjalizowane.

Program szkoleniowy zatwierdzony przez UDT ważny jest przez 2 lata.

Co ważne,  firma Awans B.H.P. w oparciu o ten program szkoleniowy może przeprowadzać   szkolenia dla innych firm - klient - pracodawca nie musi mieć już swojego programu szkoleniowego, wystarczy, że będzie organizatorem szkolenia (wcześniej pracodawca musiał być nie tylko organizatorem, ale posiadać również swój własny program - pisałem o tym we wcześniejszym poście.)

Kurs na wózek widłowy z uprawnieniami UDT czy bez – za i przeciw

Kurs na wózek widłowy z uprawnieniami UDT czy bez – za i przeciw

 Uprawnienia na wózki - jak je zrobić, którą drogę wybrać, czy warto zdawać egzamin UDT? A może lepiej zdobyć uprawnienia przez instytut? Czy do obsługi wózka widłowego wystarczy samo zaświadczenie o ukończonym szkoleniu?

Jest to temat kontrowersyjny, dość trudny i często poruszany zarówno na szkoleniach, jak i w internecie.

Na temat tego, czy kurs na wózek widłowy warto robić z uprawnieniami UDT, czy lepiej bez nich, pisałem już kilka razy. Podkreślałem, że najlepiej jest oczywiście zdać egzamin UDT i pozbyć się wszelkich problemów. Postaram się dokonać ponownej analizy  opartej na obecnych przepisach dotyczących przyznawania uprawnień na wózek widłowy.   

Najpierw jednak, dla osób które nie czytały wcześniejszych wpisów oraz w ramach przypomnienia wiadomości, podkreślę, że jeden z potencjalnych sposobów uzyskania uprawnień na wózki został całkowicie wyeliminowany. Mam tutaj na myśli wpis w książeczkę operatora. Od kwietnia tego roku instytut nie może wydawać uprawnień do obsługi wózków.

Pozostają  nam zatem już tylko dwie drogi, aby zostać operatorem wózka.

O pierwszej przeczytamy w  rozporządzeniu (dz. u nr 70 poz. 650 w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym) :

"§ 4. 1. Do obsługi wózka może być dopuszczony pracownik, który ukończył 18 lat i uzyskał:

1) uprawnienia operatora, zgodnie z odrębnymi przepisami, lub

2) imienne zezwolenie do obsługi wózka wystawione przez pracodawcę, ważne na terenie zakładu pracy tego pracodawcy.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może być wydane pracownikowi po ukończeniu, z wynikiem pozytywnym, szkolenia dla kierowców wózków zorganizowanego przez pracodawcę, według programu opracowanego lub zatwierdzonego przez jednostkę organizacyjną wyznaczoną przez ministra właściwego do spraw gospodarki."

Zacznijmy od podpunktu 2. Zezwolenie może być wydane przez pracodawcę na podstawie kursu zorganizowanego przez niego samego. Skoro tak, to zaświadczenie wydane przez firmę szkoleniową w tym przypadku nie ma mocy prawnej,  jeżeli ta nie była organizatorem szkolenia na terenie zakładu pracy danego pracodawcy. Aby dowieść, że szkolenie organizowane było na terenie zakładu, można odwołać się np. do faktury wystawionej przez pracodawcę za zrealizowanie takiej usługi. Niestety pojawia się jeszcze jeden problem, związany z programem szkoleniowym. Jednostką wyznaczoną jest Dozór Techniczny i to on obecnie wydaje programy szkoleniowe z następującym zapisem:

 „ Został udostępniony program opracowany przez Urząd dozoru technicznego do użytku podczas szkoleń własnych pracowników z zakresu....... ” .

 

Wynika więc z tego, że aby firma   zewnętrzna mogła wykonać szkolenie u pracodawcy, powinna w zaświadczeniach wpisać numery programów, które to pracodawca uzyskał od Dozoru Technicznego. Obecnie w ogóle nie jest to praktykowane, jednak w momencie zaistnienia wypadku jest to pierwsza sprawa, na którą sąd może zwrócić uwagę.

Rozporządzenie, które obecnie omawiam zezwala na zdobycie uprawnień również inną drogą [„1) uprawnienia operatora, zgodnie z odrębnymi przepisami”]. W tym momencie możemy więc przejść do rozporządzenia  w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych (dz. u nr 79 poz. 849  z poz. zm. 50 poz. 426).

Warto zwrócić uwagę na tytuł rozporządzenia,  który podkreśla, że do obsługi wózków jezdniowych wymagane są kwalifikacje, których posiadanie weryfikowane jest przez Dozór Techniczny.

Zwróćmy uwagę na załącznik nr 2 do rozporządzenia:

"1. Urządzenia techniczne, przy których obsłudze wymagane jest posiadanie kwalifikacji:

(...) c) dodaje się ppkt. 13 w brzmieniu: „13) wózki jezdniowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia.”

Rozporządzenie to wyklucza jakiekolwiek inne formy uzyskania uprawnień do obsługi wózków widłowych.

Powstaje więc problem interpretacyjny, gdyż tak naprawdę przepisy te stoją ze sobą w opozycji. Jedne,  które datowane są na 2001 rok nakładają obowiązek posiadania uprawnień do obsługi wózków wydanych przez Dozór. Rozporządzenie z 2002 roku otwiera zaś furtkę dla innej drogi zdobycia uprawnień na wózki z pominięciem UDT - imienne zezwolenie wydane przez pracodawcę.  Kluczowe jest tutaj słowo „LUB”[1] :

"1) uprawnienia operatora, zgodnie z odrębnymi przepisami, lub

2) imienne zezwolenie do obsługi wózka wystawione przez pracodawcę, ważne na terenie zakładu pracy tego pracodawcy."

W związku z tym, że rozporządzenie wprowadzające imienne zezwolenie wyszło w kolejnym roku po rozporządzaniu o wymaganych kwalifikacjach,  można postawić tezę, że ustawodawca rozłączył tym spójnikiem dwie możliwości. Gdyby kolejność była odwrotna, przy obsłudze wózków zawsze wymagany  byłby papier wydany przez UDT.  W obecnym stanie prawnym pracodawca może wystawiać imienne zaświadczenie z zachowaniem wymagań,  które opisałem na samym początku.

---

[1]  spójnik(1.2) pot. spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że jedna i tylko jedna z dwóch części jest prawdziwa

 

Zmiany w uzyskiwaniu uprawnień do obsługi maszyn i urządzeń budowlanych i drogowych

Zmiany w  uzyskiwaniu uprawnień do obsługi maszyn i urządzeń budowlanych i drogowych

Jakiś czas temu opisywałem paradoksy związane ze zdobyciem uprawnień do obsługi urządzeń transportu bliskiego, narzekałem na polskie prawo i panującą biurokrację. Dziś natomiast... uwaga... będę chwalił. Pan Minister Morawiecki wprowadził bowiem odczuwalne zmiany dotyczące zakresu  kwalifikacji, które musimy uzyskać do obsługi urządzeń wymaganych przy pracach budowlanych i drogowych (Dz.U. 2001 nr 118 poz. 1263). Zmiany, które wprowadza Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 11 stycznia 2017 r. poz. 134 wchodzą w życie 1 kwietnia tegoż roku. 

Pierwszą zmianą wartą pochwały jest usunięcie do tej pory wymaganych, aczkolwiek uważanych za zbędne, uprawnień, takich jak chociażby uprawnienia do obsługi narzędzi udarowych ręcznych, zagęszczarek i ubijaków wibracyjnych, betoniarek czy samojezdnych malowarek znaków na jezdni. 

Zapewne pamiętacie, jak narzekałem na paradoksalną sytuację dotyczącą uprawnień do obsługi koparko-ładowarki, które w sumie nie uprawniały ani do obsługi koparki, ani ładowarki. Od 1 kwietnia zdobycie kwalifikacji w tym zakresie będzie równoznaczne ze zdobyciem uprawnień do obsługi koparki jednonaczyniowej do 4 t masy całkowitej, ładowarki jednonaczyniowej do 8 t masy całkowitej oraz koparko-spycharki. 

Koparko-ładowarka

Kolejną istotną kwestią jest zmiana, która zaszła w zakresie uprawnień na wózki (jak było do tej pory pisałem w poście). Od kwietnia tego roku nie będzie już możliwości uzyskania uprawnień na podstawie rozporządzenia (Dz.U. 2001 nr 118 poz. 1263). W praktyce oznacza to tyle, że dla przyszłych operatorów wózków pozostały tylko dwie drogi prowadzące do tego, by obsługiwać te urządzenia transportu bliskiego. Mam nadzieję, że ministerstwo pójdzie jeszcze o krok dalej i pozostanie tylko jedna prawidłowa droga (UDT).

Zgodnie z rozporządzeniem likwidacji ulega również wymóg posiadania uprawnień do montażu żurawi wieżowych.


Ciekawym zapisem jest także ten, odnoszący się do zakresu obsługi pilarek mechanicznych. Wcześniej pisałem o dwóch drogach legalnego użytkowania piły oraz o interpretacji państwowej inspekcji pracy. Obecnie ukończenie szkolenia z obsługi pilarki (zgodnie z Dz.U. poz. 1141) jest równoznaczne z wpisem do książki operatora „Pilarki mechaniczne do ścinki drzew”. 

Wprowadzone zmiany są zdecydowanie pozytywne. Niestety nie odnoszą się do wszystkich nieścisłości i niejasności związanych z obsługą urządzeń transportu bliskiego. Wystarczy wspomnieć o wielozadaniowym nośniku osprzętu. Wprawdzie obecnie osoba robiąca uprawnienia w Instytucie Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa w Warszawie nie może być ograniczona do typu, jak było robione to wcześniej np. JCB 535, jednak sam zakres uprawnień pozostał, i dalej w interpretacji prawnej wchodzi w konflikt z zakresem uprawnień na wózkami specjalizowane ze zmiennym wysięgiem, które podlegają pod Dozór Techniczny. Problem szerzej opisywałem już wcześniej.


Podjęcie próby uporządkowania uprawnień przy pracach budowlanych należy uznać za pozytywny krok, natomiast nie ma co ukrywać, próba ta okazała się przynieść zmianę niekompletną. Mimo wszystko cieszy fakt, że wysiłek w tej kwestii został podjęty. Być może będzie to inspiracją dla Dozoru Technicznego - wprowadzenie konkretnych zmian w zakresie uprawnień, które podlegają pod nadzór tej instytucji, wydaje się być wskazany Sądzę, że kilka znaczących zmian powinno zostać wcielonych w życie. Pozwoliłoby to uniknąć problemów z interpretacją w rejestrowaniu urządzeń oraz określaniu zakresu uprawnień.


Na koniec zamieszczam aktualne zestawienie dotyczące maszyn i urządzeń technicznych stosowanych przy robotach ziemnych, budowalnych i drogowych, do obsługi których wymagane jest odbycie szkolenia i uzyskanie pozytywnego wyniku ze sprawdzianu (załącznik do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 11 stycznie 2017 r. (poz. 134)).
 

Procedura zmiany właściciela urządzenia transportu bliskiego

 

Obowiązki nowego właściciela urządzenia podlegającego dozorowi technicznemu

procedura zmiany właściciela urządzenia transportu bliskiego  

Do tej pory postępowanie w przypadku zmiany właściciela urządzenia transportu bliskiego podlegającego dozorowi technicznemu nie było zbyt precyzyjnie określone, zwłaszcza w przypadku,  kiedy jeden właściciel posiadający ważną, wydaną na  niego decyzję administracyjną przenosi własność na drugiego nabywcę. Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego o zmianach należy powiadomić odpowiedni urząd. Nie do końca było jednak jasne, jak owa procedura ma  wyglądać.

 

 24 art. rozporządzenia z 29. 10. 2003 roku mówił o wymogu wykonania badania technicznego doraźnego w sytuacji, kiedy urządzenie zmieniające miejsce pracy wymaga montażu i demontażu, tak jak jest to chociażby w przypadku  żurawia wieżowego - tutaj badanie ma być wykonane każdorazowo, gdy jest demontowany i montowany.

Artykuł ten zezwalał również przeprowadzić takie badanie na prośbę właściciela urządzenia. Przykładowo,  po zakupie  sprawnego wózka z ważną decyzją chcemy, żeby inspektor z dozoru fachowym okiem ocenił, czy eksploatacja dalej jest bezpieczna, np. nie został uszkodzony w trakcie transportu. Za taką opinię musimy oczywiście dodatkowo zapłacić zgodnie z taryfikatorem określonym odpowiednim rozporządzeniem.

Przy tak niejasnym zapisie prawnym trudno było o odpowiednią i jednoznaczną interpretację. Kiedy zadzwoniłem  do dozoru technicznego, dostałem odpowiedź, że taka zmiana danych wiążę się z badaniem doraźnym eksploatacyjnym.

I w tym momencie, o dziwo, z pomocą przedsiębiorcom przychodzi polski rząd !!! W styczniu tego roku weszła w życie ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. z 2016 r. poz. 2255).   Pojawia się tam następujący zapis:

„Art. 15a. O ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej, w przypadku zmiany eksploatującego urządzenie techniczne, nowy eksploatujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzedniego eksploatującego wynikające z decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1"

Czyli sprawa zaczyna być klarowna. Kupując urządzenie z  ważną decyzją nie musimy wykonywać badań technicznych, jednak, jak czytamy dalej, z pewnym zastrzeżeniem, a mianowicie jeżeli:

 "1) od ostatniego badania okresowego urządzenia technicznego nie wprowadzono zmian dotyczących jego eksploatacji, które są określone w warunkach technicznych dozoru technicznego; 

 2) nowy eksploatujący poinformuje organ jednostki dozoru technicznego o zmianie eksploatującego urządzenie techniczne.”

W praktyce wygląda to tak, że po nabyciu urządzenia, nie wymagającego oczywiście montażu i demontażu, konserwator wystawia poświadczenie o braku zmian w urządzeniu od czasu ostatniego badania technicznego. Tą dokumentację musimy złożyć do dozoru technicznego.  Oczywiście wciąż mamy możliwość  na własną prośbę poprosić dozór o przeprowadzenie badania doraźnego eksploatującego w celu zweryfikowania stanu technicznego.   

Jest to zmiana która faktycznie nastawiona jest na pomoc przedsiębiorcy, pytanie tylko czy taka zmiana jest wystarczająca?  Pewnie nie napędzi to rozwoju gospodarczego, ale można uznać to za małe  światełko w tunelu.

"Bezpieczeństwo obsługi suwnic typu I i II S" - publikacja w miesięczniku branżowym „Bezpieczeństwo Pracy – Nauka i Praktyka”

"Bezpieczeństwo obsługi suwnic typu I i II S" - publikacja w miesięczniku branżowym „Bezpieczeństwo Pracy – Nauka i Praktyka”

Po raz kolejny miałem przyjemność współpracować z miesięcznikiem branżowym "Bezpieczeństwo Pracy - Nauka i Praktyka". Tym razem swoją uwagę skupiłem na tematyce bezpieczeństwa pracy z wykorzystaniem suwnic I i II S. Artykułu "Bezpieczeństwo obsługi suwnic typu I i II S" szukajcie w 12 numerze  czasopisma z 2016 roku. Streszczenie publikacji znajdziecie na stronie Centralnego Instytutu Ochrony Pracy:

 

"W  artykule przedstawiono tematykę bezpieczeństwa pracy z wykorzystaniem urządzeń transportu bliskiego, którymi są suwnice I i II S. Opisany został przebieg prawidłowo realizowanego procesu obsługi suwnic. Autorzy artykułu zwracają szczególną uwagę na  czynności wykonywane przed rozpoczęciem pracy i w jej trakcie, a w szczególności na kontrolę stanu technicznego oraz na zasady bezpiecznej obsługi  suwnic.

Celem artykułu jest promowanie świadomej postawy wśród operatorów suwnic oraz pracowników wykonujących pracę w ich pobliżu. Publikacja adresowana jest również do przedstawicieli służby bhp oraz kierowników odpowiedzialnych za przebieg technologicznych procesów pracy."

 

Zachęcam do lektury całego artykułu i dzielenia się swoimi uwagami w komentarzach pod postem.

Uprawnienia do obsługi ładowarki teleskopowej

Uprawnienia do obsługi ładowarki teleskopowej 

 

Od jakiegoś czasu natrafiam na problemy związane z obsługą ładowarki teleskopowej[1], a dokładnie dotyczące wymogów nałożonych przez polskiego prawodawcę związanych z obsługą tego sprzętu.

We wcześniejszych wpisach (link, link, link) poruszałem temat paradoksów w polskim prawie związanych z uprawnieniami do obsługi urządzeń transportu bliskiego. Odnosiłem się w nich również do ładowarek teleskopowych. Obecna sytuacja wymaga  jednak dokładniejszej analizy.

Słowem wyjaśnienia -  ładowarki teleskopowe ze względu na kategorie uprawnień możemy przypisać do trzech grup:

1. wielozadaniowe nośniki osprzętów (Dz.U.nr 118, poz.1263)

2.wózki jezdniowe podnośnikowe specjalizowane ze zmiennym wysięgiem (Dz.U nr.79 poz 849 z późn. zm.)

3.wózki jezdniowe ( Dz.U. nr 70 poz 650 z późn. zm.)

 Wszystkie  rodzaje kwalifikacji mówią tak naprawdę  o tym samym urządzeniu. Problem powstaje w momencie interpretacji podczas późniejszej eksploatacji. 

 

W trakcie kontroli inspektora pracy na budowie dowiedziałem się, że dla PIP-u najważniejsze jest wykonywanie czynności. Oznacza to, że wykonując prace na terenie budowy  operator powinien posiadać "Książkę operatora maszyn roboczych". Pojawia się pytanie: co w sytuacji, kiedy maszyna jest zarejstrowana w UDT i podlega przepisom  z 21. 12. 2000 r.? Wówczas z godnie z prawem urządzenie obsługiwać można tylko na podstawie ważnej decyzji dopuszczającej do eksploatacji. Ponadto osoba obsługująca powinna mieć uprawnienia do obsługi wydane przez dozór techniczny lub imienne zezwolenie wydane przez pracodawcę na podstawie ustalonego programu. Jeżeli chodzi o ostatnią opcję istnieje dość duże utrudnienie, ponieważ na budowie często pracodawca jest zaledwie podwykonawcą pewnego zakresu działań, co uniemożliwia mu wystawienie imiennego zezwolenia na terenie nieswojej firmy (teren budowy nie należy do niego).

Sytuację może uprościć  producent,  który wystawi deklarację zgodności i powoła się na normy PN- ISO 5053:1999 bądź PN-EN 1459.  Wówczas mamy do czynienia z wózkiem jezdniowym specjalizowanym, który zgodnie z prawem należy zgłosić do UDT i postępować zgodnie z przyjętymi procedurami (wymogi związane z UDT opisywałem w poprzednich wpisach).  Problem pojawi się w momencie, w którym producent owej deklaracji nie wystawił, czyli np. w sytuacji, kiedy urządzenie było wyprodukowane w latach 90. W takiej sytuacji radzę mimo wszystko zgłosić dane urządzenia do UDT.

 

Kolejnym problemem, do którego odnosi się PIP, jest osprzęt dodatkowy stosowany w ładowarkach taki jak łyżka czy kosz do pracy z ludźmi.

 Czy posiadając uprawnienia do obsługi I WJO potrzebuję również uprawnienia do obsługi podestów ruchomych w  sytuacji, kiedy pracuję z koszem ? Interpretację, udzielającą na to pytanie twierdzącej odpowiedzi,  możemy  odnaleźć na stronie Państwowej Inspekcji Pracy, na której została umieszczona stosowna broszura (szczególną uwagę polecam zwrócić na stronę 13).

Producenci często dostosowują maszyny do wymagań pracy z ludźmi, a z godnie z 13 art. rozporządzenia o dozorze z 2003 roku operator ma obowiązek stosowania się do zaleceń producenta. W takiej sytuacji nie potrzebne są dodatkowe kwalifikacje. Pytanie co z koszem, który nie jest przewidziany przez producenta ? Odpowiedź jest prosta -  takim nie można pracować  i podnosić nim ludzi - chyba że uzgodnimy taką modernizację z dozorem technicznym i będziemy stosowali się do wytycznych ustalonych z inspektorem.  

Paradoks prawny, który wynika z rozwiązania proponowanego przez  Państwową Inspekcję Pracy, doprowadzić może do kuriozalnych sytuacji. Wyobraźmy sobie taki przypadek: ten sam operator w pewnej firmie  obsługuje tą samą ładowarkę przez 10 lat. W pewnym momencie następuje rozbudowa firmy. Zgodnie z interpretacją Państwowej Inspekcji Pracy przekraczając granice terenu budowy operator traci kwalifikacje - czyżby już nie potrafił obsługiwać urządzenia, które obsługiwał ostatnią dekadę?  Musi udać się na szkolenie, by uzyskać uprawnienia wydane przez instytut?  Co więcej, jeżeli potraktujemy ładowarkę teleskopową  jako wielozadaniowy osprzęt ,to co z decyzją na wózek? Co z przeglądem konserwacyjnym wymaganym co 30 dni? Wyjeżdżając na teren budowy musimy wyrejestrować z dozoru maszynę, a wracając na teren firmy powtórnie ją zgłosić ?  Jak dla mnie, to nie ma najmniejszego sensu.

 Wszystkich, którzy mają wątpliwości, co do  wyżej opisanego zagadnienia, proszę o kontakt- uzyskałem odpowiedź UDT profesjonalnie odnoszącą się do tematu i wyjaśniającą wątpliwe kwestie. Może okazać się pomocna w dyskusji z PIP.  Za zaangażowanie w sprawę i za udzieloną odpowiedź dziękuję warszawskiemu Dozorowi.  Zgłoszenie urządzenia do Dozoru daje nam  pewność weryfikacji jego stanu - kontrole wykonywane się cyklicznie  przez inspektorów UDT  oraz konserwatorów posiadających kwalifikacje wydane przez urząd. Nie są to duże kwoty, a na bezpieczeństwie nie powinno się oszczędzać  (przynajmniej takie jest moje  zdanie).

 

Reasumując, w całym zamieszaniu prawnym  najrozsądniejszą interpretacją wydaje się być  stanowisko Urzędu Dozoru Technicznego. Osobiście  każdą ładowarkę teleskopową polecam rejestrować w tej instytucji.

---

[1]    W artykule posługuję się pojęciem „ładowarka teleskopowa”. Terminem tym posługują się producenci i użytkownicy sprzętu. Używając tego określenia zawsze mam na myśli   „wózek jezdniowy specjalizowany ze zmiennym wysięgiem".

                                                                              

Walne Zebranie członków Stowarzyszenia Pracowników Służb BHP

Walne Zebranie członków Stowarzyszenia Pracowników Służb BHP - ostatnie w 2016 roku

 

Wczoraj miałem przyjemność uczestniczyć w ostatnim w tym roku Walnym Zebraniu Stowarzyszenia Pracowników Służb BHP, którego jestem członkiem. Na spotkaniu obecny był m.in. Dyrektor Dozoru Technicznego. Podczas zebrania wysłuchaliśmy wykładu Starszego Inspektora Pracy Rafała Nowicza z Państwowej Inspekcji Pracy. Po prelekcji miejsce miała prezentacja poświęcona nowoczesnym metodom naprawy regałów. Jako że było to ostatnie spotkanie w tym roku, połączone zostało ze spotkaniem opłatkowym. Poniżej zamieszczam zaproszenie zawierające  porządek obrad Walnego Zebrania.

Pod linkiem znajdziecie kilka zdjęć z wczorajszego spotkania.

 

Bezpieczeństwo Pracy - Nauka i Praktyka - czasopismo branżowe

Bezpieczeństwo Pracy - Nauka i Praktyka - czasopismo branżowe

„Bezpieczeństwo Pracy – Nauka i Praktyka” to czasopismo naukowe, które podejmuje tematy z zakresu bezpieczeństwa i ochrony człowieka w środowisku pracy. Ukazuje się już od 1971 roku. Na stronie CIOP możemy przeczytać: 

"Czasopismo ma charakter  interdyscyplinarny; popularyzuje dziedziny wiedzy, obejmujące nauki techniczne, medyczne, biologiczne, chemiczne i społeczne. Zagadnienia popularyzowane w miesięczniku to przede wszystkim: możliwości psychofizyczne człowieka w środowisku pracy, podstawowe zagrożenia zdrowia i życia pracowników, skutki zagrożeń, sposoby minimalizowania tych zagrożeń lub zapobiegania im oraz prawne i ekonomiczne aspekty ochrony pracy.
„Bezpieczeństwo Pracy” służy upowszechnianiu wyników prac badawczych Centralnego Instytutu Ochrony Pracy – Państwowego Instytutu Badawczego i wiodących ośrodków naukowych krajowych oraz zagranicznych, a także nowych rozwiązań praktycznych."

Czasopismo adresowane jest do pracowników instytutów naukowo-badawczych, wyższych uczelni, laboratoriów, biur projektowych i konstrukcyjnych, personelu przemysłowej służby zdrowia oraz służb bhp, pracodawców i pracowników.

Zainteresowani prenumeratą, wszystkie informacje na temat formalności znajdą na stronie.

Już w najbliższym numerze czasopisma ukaże się kolejny artykuł mojego autorstwa. Jeśli jesteście zainteresowani, jaki temat tym razem omówię, śledźcie bloga. Niebawem pojawi się więcej informacji.

Na temat mojej wcześniejszej publikacji przeczytacie tutaj. Zapraszam.

Wózki widłowe - najczęściej wyszukiwane pytania

Wózki widłowe - najczęściej wyszukiwane pytania

Dziś postanowiłem zebrać w jednym miejscu najczęściej wyszukiwane w Internecie pytania dotyczące wózków widłowych i  udzielić na nie odpowiedzi bądź podać linki do materiałów poruszających wskazane zagadnienia.  

 

1. Kto może szkolić na wózki widłowe?

Instruktor- wykładowca na kursach dla kierowców wózków jezdniowych musi spełnić jeden podstawowy warunek - musi posiadać uprawnienia na obsługę wózków widłowych. Pozostałe punkty, to jedynie zalecenia, które nie są formalnymi obowiązkami, ale warto zwrócić na nie uwagę podczas wyboru firmy szkoleniowej. Dobry Instruktor to taki, który posiada odpowiednie doświadczenie zawodowe oraz przygotowanie pedagogiczne. Więcej na ten temat pod linkiem.

2. Kto wydaje uprawnienia na wózki widłowe?

Uprawnienia do obsługi wózków widłowych wydaje Urząd Dozoru Technicznego po zdanym egzaminie państwowym. Więcej na temat UDT  pod linkiem.

3. Kto może obsługiwać wózki widłowe?

Wózki widłowe może obsługiwać osoba posiadająca uprawnienia wydawane przez UDT, czyli legitymację UDT. Jeśli chodzi o kategorie dotyczące wózków jezdniowych wyróżniamy:

·         I WJO – wózki jezdniowe podnośnikowe w tym specjalizowane z kabiną unoszoną wraz z operatorem oraz ze zmiennym wysięgnikiem (ładowarki teleskopowe );

·         II WJO – wózki jezdniowe podnośnikowe z wyłączeniem specjalizowanych – obejmuje wózki widłowe wysokiego składowania (uprawnienia na wysoki skład);

·         III WJO – wózki widłowe ręcznie prowadzone i zdalnie sterowane.

Więcej pod linkiem.

4. Kto może naprawiać wózki widłowe?

Istnieje wiele firm, które zajmują się produkcją, sprzedażą i serwisowaniem wózków widłowych. Warto zadbać o dobry serwis wózka, gdyż w przypadku awarii czy zużycia sprzętu możemy zdać się na specjalistę i dobrać części zamienne. Przy tym pytaniu warto natomiast zadać sobie jeszcze jedno, a mianowicie kto może wykonywać prace konserwacyjne przy wózku widłowym? Prace takie może wykonywać jedynie konserwator legitymujący się uprawnieniami wystawionymi przez UDT po zdanym egzaminie na konserwatora wózków widłowych. Szerzej o szkoleniach konserwatorów wózków widłowych na stronie.

5. Kto rejestruje wózki widłowe?

Obowiązek rejestracji wózków widłowych w Urzędzie Dozoru Technicznego ma każdy właściciel wózka widłowego. Dokładnych informacji na ten temat szukajcie w jednym z moich wcześniejszych wpisów -  "Co zrobić po zakupie wózka jezdniowegopodnośnikowego ( widlaka, sztaplarki)? - Rejestracja wózka w UDT".

6. Od kiedy wózki widłowe podlegają pod UDT?

Dokładne informacje na ten temat, jak również historię UDT i urządzeń mu podlegających znajdziecie na stronie

7. Kiedy wózek widłowy może się wywrócić?

Jest to jedno z ważniejszych zagadnień, które należy szczegółowo omówić na kursie dla przyszłych operatorów wózków widłowych. Z tego też względu na blogu poświęciłem mu sporo uwagi. W tym miejscu podrzucam Wam linki z materiałami, z którymi warto się zapoznać ze względu na bezpieczeństwo własne i osób współpracujących z osobami obsługującymi wózki widłowe:

·         BHP wózka widłowego

·         O zasadach i technice bezpiecznego transporturzeczy za pomocą urządzeń transportu bliskiego

 

·         Podstawowe zasady bezpiecznej  pracy wózkiem jezdniowym

 

·         Stateczność wózka widłowego

 

·         Wypadki związane z pracą na wózkach jezdniowychpodnośnikowych

·         Jakie są skutki wywrócenia wózka? Kiedy wózekwidłowy może się wywrócić?

 

8. Jak wygląda egzamin na wózki widłowe?

Odpowiedź na pytanie jak wygląda egzamin na wózki widłowe znajdziecie pod linkiem

9. Jak wyglądają uprawnienia na wózki widłowe?

Legitymacja na wózki widłowe dla kategorii I WJO.

 

10. Jak wygląda kurs na wózki widłowe?

O tym jak wygląda kurs na wózki jezdniowe, przeczytacie pod linkiem:

"Jak wygląda kurs na wózek jezdniowy - jak zostać operatorem wózka widłowego?" 

Jeśli macie inne pytania związane z dzisiejszą tematyką, zachęcam do zadawania ich pod wpisem - służę pomocą.